Spinning μέσα στα ΡΕΥΜΑΤΑ.

Του Παναγιώτη Κολλιόπουλου T.271

Spinning μέσα στα ΡΕΥΜΑΤΑ.

Πριν πάμε παρακάτω όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, ως θαλάσσιο ρεύμα ορίζεται κάθε συνεχής κίνηση του θαλασσινού νερού προς την ίδια κατεύθυνση εντός μιας συγκεκριμένης περιοχής της θάλασσας. Πρόκειται για ένα πολύ συχνό φαινόμενο το οποίο προκαλείται από δυνάμεις που δρουν επί της μέσης ροής του υδάτινου όγκου, όπως το «σπάσιμο» των κυμάτων, ο άνεμος, η βαρύτητα, η διαφορά θερμοκρασίας και οι μεταβολές της πυκνότητας του θαλασσινού νερού λόγω της εξάτμισης και μεταβολής της αλμυρότητας. Βέβαια υπάρχει και η εκδοχή ώπου οι παλίρροιες δημιουργούν παροδικά περιοδικώς εναλλασσόμενα ρεύματα, τα λεγόμενα παλιρροϊκά τα οποία προκαλούνται από τις έλξεις της Σελήνης και του Ηλίου.

Ψαρότοποι: ΡΟΔΟΣ- Καλοκαιρινές διακοπές και ΨΑΡΕΜΑ.

Του Αντώνη Πατενιώτη T.271

Ψαρότοποι: ΡΟΔΟΣ- Καλοκαιρινές διακοπές και ΨΑΡΕΜΑ.

Το «νησί του ήλιου» η Ρόδος, όπως φυσικά και όλα τα υπόλοιπα μικρά νησιά της Δωδεκανήσου, διαθέτουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που προσδίδουν μια διαφορετική και ασυνήθιστη καλοκαιρινή αίγλη. Οι δεκάδες οργανωμένες παραλίες και οι άλλες τόσες απόμερες και ερημικές, δημιουργούν πόλο έλξης τόσο για ρομαντικούς παραθεριστές, όσο και για ασυμβίβαστους ψαράδες που αναζητούν κάθε τόσο νέες ψαρευτικές περιπέτειες. Άσχετα λοιπόν με το ψαρευτικό γούστο… και την περίπτωση του καθενός, το σίγουρο είναι ότι αυτός που αποφασίζει να πάει για καλοκαιρινές διακοπές στη Ρόδο, παίρνοντας μαζί τα ψαρικά του, θα ανταμειφθεί δεόντως ανακαλύπτοντας εξαιρετικούς και πρόσφορους ψαρότοπους.

Πολλάγκιστρα και Λαβρακομάνες (3ο Μέρος). Σβουρίζειν αλλά ελληνικά!

Του Γιάννη Παπαθανασίου

Πολλάγκιστρα και Λαβρακομάνες (3ο Μέρος). Σβουρίζειν αλλά ελληνικά!

Έτσι και δεν το κατέχεις το σβουρίζειν, δεν είναι ν’ ανακατεύεσαι με το άθλημα σε γρήγορα ψάρια! Με τους χαλβάδες είναι εύκολο αλλά τα αεικίνητα θέλουνε σβελτάδα κι απλωτές χεριές. Σε κάθε γοργό κεφάλι του η μισινέζα τέντωνε και τίναζε από πάνω της το νερό λες και ζωντάνευε.

Λάου – λάου θέλει Γιαννάκο μου και πάρε δώσε.

Πολλάγκιστρα και Λαβρακομάνες (2ο Μέρος) Έτσι τα χρόνια πέρασαν και τα μεγάλα λαβράκια ξεχάστηκαν.

Του Γιάννη Παπαθανασίου

Πολλάγκιστρα και Λαβρακομάνες (2ο Μέρος)  Έτσι τα χρόνια πέρασαν και τα μεγάλα λαβράκια ξεχάστηκαν.

Το σκαρί του. Σήμερα που κάθε χωρίο έχει το λιμανάκι του και οι λιμενοβραχίονες έγιναν αεροδιάδρομοι, οι λαβρακάδες έπαψαν να το ψάχνουνε εκεί που τόβρισκαν. Στο λιμάνι, μα έξω απ’ αυτό, στον κάβο ακόμα περισσότερο μα και στην αφρουδιά της πέτρας, στη σκιά των βράχων ή όπου αλλού θες, το λαβράκι θα κυνηγήσει για να φαει. Τσιφλικάς μεν και λιμανοφύλακας αλλά η αλητεία – αλητεία, να τα λέμε κι αυτά. Το ψαροτόπι που θα βγάλεις λαβράκια να ξέρεις έχει κάτι ιδιαίτερο.

Πολλάγκιστρα και Λαβρακομάνες (1ο Μέρος) «Απρόσμενες μπασιές στα λαβρακοχώρια της Βόρειας Εύβοιας.»

Του Γιάννη Παπαθανασίου

Πολλάγκιστρα και Λαβρακομάνες (1ο Μέρος)  «Απρόσμενες μπασιές στα λαβρακοχώρια της Βόρειας Εύβοιας.»

Τέλος πάντων σα το λαβράκι βλέπεις το αλανιάρικο στη νοστιμιά άλλο ψάρι δε βγαίνει μπροστά του κι όταν λείπετε απ’ τα ψαροτόπια του, δεν υπάρχει ψαράς που να μην το νοσταλγήσει! Ιδίως ψαράς παλιοκαραβάνα που τόχει ψαρεμένο και το γνωρίζει και στη γεύση του και στο ψάρεμά του κι αναπολεί τα περασμένα μεγαλεία. Κι όσο μεγαλώνει η λαβρακούνα και παχαίνει, αντίθετα με τα υπόλοιπα της αριστοκρατίας τάχα μου τάχα μου, τόσο πιο γλυκόσαρκη και εύγευστη γίνεται κι όποιος λέει τ’ αντίθετο λεει κοτσάνες.

Back To Top