Γιάννης Παπαθανασίου

Ο Γιάννης Παπαθανασίου γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1963 στον Πειραιά και η καταγωγή του είναι από την Βόρεια Εύβοια.

Σπούδασε Τοπογράφος Μηχανικός, Αρχιτεκτονικό Design, Γραφιστική και Ζωγραφική.
Aσχολήθηκε επαγγελματικά με τη Διαφήμιση και εργάζεται μέχρι σήμερα ως καλλιτεχνικός διευθυντής σε ελληνική διαφημιστική εταιρεία.
Zωγραφίζει, σκιτσάρει, γράφει και ψαρεύει με πάθος.
Ψαρεύει απλά ερασιτεχνικά όπως οι περισσότεροι Έλληνες ψαράδες και αρθογραφεί εδώ και πολλά χρόνια στο ελληνικό περιοδικό Ψάρεμα.

Παρατσούκλι Ψαρόγιαννος.
Τα γραπτά του, κατάθεση όλων όσων πιστεύει για το πατροπαράδοτο ελληνικό ψάρεμα.
Δηλώνει Έλληνας ερασιτέχνης ψαράς και καμαρώνει!


 

 

Πολλάγκιστρα και Λαβρακομάνες (3ο Μέρος). Σβουρίζειν αλλά ελληνικά!

Του Γιάννη Παπαθανασίου

Πολλάγκιστρα και Λαβρακομάνες (3ο Μέρος). Σβουρίζειν αλλά ελληνικά!

Έτσι και δεν το κατέχεις το σβουρίζειν, δεν είναι ν’ ανακατεύεσαι με το άθλημα σε γρήγορα ψάρια! Με τους χαλβάδες είναι εύκολο αλλά τα αεικίνητα θέλουνε σβελτάδα κι απλωτές χεριές. Σε κάθε γοργό κεφάλι του η μισινέζα τέντωνε και τίναζε από πάνω της το νερό λες και ζωντάνευε.

Λάου – λάου θέλει Γιαννάκο μου και πάρε δώσε.

Πολλάγκιστρα και Λαβρακομάνες (2ο Μέρος) Έτσι τα χρόνια πέρασαν και τα μεγάλα λαβράκια ξεχάστηκαν.

Του Γιάννη Παπαθανασίου

Πολλάγκιστρα και Λαβρακομάνες (2ο Μέρος)  Έτσι τα χρόνια πέρασαν και τα μεγάλα λαβράκια ξεχάστηκαν.

Το σκαρί του. Σήμερα που κάθε χωρίο έχει το λιμανάκι του και οι λιμενοβραχίονες έγιναν αεροδιάδρομοι, οι λαβρακάδες έπαψαν να το ψάχνουνε εκεί που τόβρισκαν. Στο λιμάνι, μα έξω απ’ αυτό, στον κάβο ακόμα περισσότερο μα και στην αφρουδιά της πέτρας, στη σκιά των βράχων ή όπου αλλού θες, το λαβράκι θα κυνηγήσει για να φαει. Τσιφλικάς μεν και λιμανοφύλακας αλλά η αλητεία – αλητεία, να τα λέμε κι αυτά. Το ψαροτόπι που θα βγάλεις λαβράκια να ξέρεις έχει κάτι ιδιαίτερο.

Πολλάγκιστρα και Λαβρακομάνες (1ο Μέρος) «Απρόσμενες μπασιές στα λαβρακοχώρια της Βόρειας Εύβοιας.»

Του Γιάννη Παπαθανασίου

Πολλάγκιστρα και Λαβρακομάνες (1ο Μέρος)  «Απρόσμενες μπασιές στα λαβρακοχώρια της Βόρειας Εύβοιας.»

Τέλος πάντων σα το λαβράκι βλέπεις το αλανιάρικο στη νοστιμιά άλλο ψάρι δε βγαίνει μπροστά του κι όταν λείπετε απ’ τα ψαροτόπια του, δεν υπάρχει ψαράς που να μην το νοσταλγήσει! Ιδίως ψαράς παλιοκαραβάνα που τόχει ψαρεμένο και το γνωρίζει και στη γεύση του και στο ψάρεμά του κι αναπολεί τα περασμένα μεγαλεία. Κι όσο μεγαλώνει η λαβρακούνα και παχαίνει, αντίθετα με τα υπόλοιπα της αριστοκρατίας τάχα μου τάχα μου, τόσο πιο γλυκόσαρκη και εύγευστη γίνεται κι όποιος λέει τ’ αντίθετο λεει κοτσάνες.

Mεγάλα κορωνάτα στη Φρίσσα. Πάμε λιθάρια;

Του Γιάννη Παπαθανασιού

Mεγάλα κορωνάτα στη Φρίσσα. Πάμε λιθάρια;

Ένα χειμώνα με καλοσύνη κι έναν ορίζοντα μελί και γλύκισμα της ψαροσύνης, βρέθηκα στο αλιευτικό καταφύγι με τον καπετάν Σταμάτη να σενιάρει τα τελευταία στο γρι - γρί, πριν ξεκινήσει για το ταξίδι τ’ αποψινό.

Πολλάγγιστρα - Mεγάλα κορωνάτα στη φρίσσα - Πάμε μουράγιο;

Του Γιάννη Παπαθανασίου

Πολλάγγιστρα - Mεγάλα κορωνάτα στη φρίσσα - Πάμε μουράγιο;

Πίσω ξανά στο χωριό την παράλλη τη μέρα αναζητώντας τις στο μουράγιο και στη μπούκα την αγαπημένη μου. Tη μπούκα της καρδιάς μου, την πιο περατζάνικια.

Back To Top